Вс, 23.07.2017, 07:31
Главная
Регистрация
Вход
აბაშის ხმა
Приветствую Вас Гость | RSS
[ Новые сообщения · Участники · Правила форума · Поиск · RSS ]
Страница 1 из 512345»
Форум » ლიტერატურა » ლექსები facebook -დან » ოთარ შალამბერიძე
ოთარ შალამბერიძე
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:20 | Сообщение # 1
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
მითხარ,ბედო,
სად წაუხვალ სირცხვილს,

სადა ჰქონდა გრიბოედოვს
თეირანში დასაღვრელი სისხლი!

მითხარ, ბედო,გულდამწველო,
რად გაგვხადე მწყრალი:
სადა ჰყავდა საქართველოს
ცრემლის ტბაში დასახრჩობი ქალი?
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:25 | Сообщение # 2
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
მე მახსოვს ლურჯი ტბის ელეგია
შენს ღრმა თვალებში გადაწერილი.
არ ჰგავდი ტოლებს, ჩიტირეკიებს,
იყავი წყნდარი და დარცხვენილი.

და ეხებოდა ღამის სიჩუმე
შენს რბილ წამწამებს, შენს ლამაზ კისერს,
როცა პირველად შენს წინ ვიცრუე,
მიყვარხარ-მეთქი, ისევ და ისევ.

მერე - გაფრინდნენ გაზაფხულები...
ახლა- ვნანობ და ნაღველი მიპყრობს,
თურმე საკუთარ თავს ვატყუებდი,
თურმე ნამდვილად მიყვარდი იმ დროს ...

.
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:26 | Сообщение # 3
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
სინანულის ლექსი

როდის დამცვივდა ფრთები შრიალა,
შეფრთიანება მომნატრებია;
წლები კი არა, წლები კი არა,
ეს ნაოჭები მომმატებია!..

რაღაც ქურდული დანანებითა,
სანთლებია თუ ღვთის ჩიტებია
გადაბურული დარანებიდან
ანათებენ და იჭყიტებიან...

როდის გადაჰქრა ჩემი ხატება,
ჩემი ბავშვობა და შვინდობები?!
მეგონა - ახლა შემიყვარდება,
თურმე ჟამი დგას დამშვიდობების!..

მეგონა აჰა, მოვრჩი ოტება,
დღეიდან მშვიდად მოვიხიზნები;
თურმე, იმ ჩემმა კორჩიოტებბმა
გზა დამინაღმეს ყრმობის სიზმრებით...

არ ვიცი, გულში როგორ დავატევ
ამდენ ჟრუანტელს, მე რომ მედება:
რა ახლოს არის ორმოცდაათი
და რა ცოტაა შემოქმედება?!

ყველა ოცნება მაინც ეჭვია
და ყველა კოშკი - კართაგენია;
დრო მოწყალებას გადაეჩვია
და თვლემს დაკეტილ კართან გენია!..

ადგილის დედა მომლანდებია
მგონი თვითონაც წარსულს ვბარდები...
მოგონებები მომნათებია,
როგორც მშიერი ლეოპარდები!..

პირველქმნილივით მეუცხოვება
ეს კორიდები და ბინდის ბლონდები;
მეგონა- ახლა ვიწყებ ცხოვრებას,
თურმე დასასრულს ვუახლოვდები!..
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:26 | Сообщение # 4
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
მღერის ოჯახი ჩიქოვანების

ეს ათრთოლება ტკბილხმოვანების,
მჯერა ამოსკვნის მრავალ გულს ერთად,
მღერის ოჯახი ჩიქოვანების
და ყელში თეთრი აპრილი ფეთქავს
დამდგარან მთები ფიქროვანები,
გადავლებიათ სიმღერის ჩქერი,
გალობს ოჯახი ჩიქოვანების,
იადონებმა დაუთმეს ჯერი.
ციცინათელების მიმთოვარებით,
ბგერები რთავენ საყვარლის საფლავს,
მღერის ოჯახი ჩიქოვანების
და მზიან მინდვრებს ეღვრება თაფლად.
სულიც მშვიდდება აქ მოვანებით,
გააქვთ შრიალი ლაჟვარდის ფარჩებს,
მღერის ოჯახი ჩიქოვანების
და საქართველოს ტკივილებს არჩენს
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:27 | Сообщение # 5
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
ჭმუნვა ორბელიანისა

დარდი დასტყობია ყაბახის ფალავანს,
სიონში შევიდა და... შეკრთა სანთელი...
გრიგოლ! სიყვარული რა დარდუბალაა,
როგორ წაგახდინა ამხელა ქართველი?!
სიონში რა გინდა, წილი ნაყარია!
ღვინო სვი, თუ სუსხი გაგიჯდა იანვრის;
ვაგლახ! სიყვარული სულ სხვა ლახვარია, _
ვაჰთუ, გააწბილოს თვით ორბელიანიც!..
ნუ შეემსჭვალები ქალსა ბანოვანსა,
გულის დამტყვევნელსა ნუ ეტყვი გულის ჭირს;
გრიგოლ!
ჩოქვით ისმენ დასთა გალობასა,
გრიგოლ! არ გქონია ბედი სიძულვილშიც!..
როგორ დაგიჯერონ,
თვალებს რომ გინამავს ცრემლი და...
ჩუმჩუმად ილევი ვაჟკაცი,
როცა დაღესტანში დაღესტნელ იმამებს
დაღესტანს ავიწყებს შენი ხმლის კაშკაში!..
შენ ერთმან, მრავალგზის სიკვდილს ჩაუარე,
თუმცაღა სიყვარულს ერთი გზა ჰქონია!
აწი _ რას მოელი ამაზე უარესს?!
აწი _ ბედისწერას დაუხვდი ღონივრად!
დაჯექ და მიენდე გულის ხმას რიხიანს,
ლექსებში ნურასდროს იქნები გულგრილი.
რადგან სიყვარული ისეთი ბრიყვია, _
ფეხზე დაიკიდა ღენერლის მუნდირიც!..
.........
დარდი დასტყობია ყაბახის ფალავანს,
სიონში შევიდა და... შეკრთა სანთელი...
გრიგოლ!
სიყვარული რა დარდუბალაა,
როგორ წაგახდინა ამხელა ქართველი?!
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:27 | Сообщение # 6
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
სიზმარში მუხა მესიზმრა, მუმლი რომ არა ჰხვეოდა,
თვალ-წამწამიან ყვავილებს მოერთოთ მთა და ხეობა,
ქორი _ წიწილას, მგელი _ კრავს და-ძმურად გადაჰხვეოდა,
ღმერთთან მიგზავნილ მწვერვალებს ნისლის ბრკე გადაჰხვეოდა...
ერთმანეთს ქოჩორს უჩეჩდნენ ლეკვები ალგეთისანი,
მათი ჰშვენოდა ბუნებას სინორჩე ბაგე-თმისანი;
არც ერთი იყო იქითის, სულ იყვნენ აქეთისანი,
ჰყვაოდა ირგვლივ ქვეყანა ღვთისმშობლის ნავეთისანი!..
არ ვიცი, მზე ამოვიდა, თუ ცის საყელო გაიხა,
შეღერებული ხარივით მთაზე გამოჩნდა კაი ყმა.
ირმებმა გრძნობამორევით დიდრონი თვალნი დალამეს,
რა ნახეს თავისიანი, ბღავილით მიესალამეს...
მზერა უჭრიდა უცხო მგზავრს, ვით ხანჯლის პირი ნალესი,
მხარზე ეკიდა ხურჯინი, მზესთან წყუროდა ალერსი;
ვაჟა-ფშაველას ვამსგავსე და უცებ მუხლზე დავეცი,
თითქოს გაქვავდა ჰაერში ის წამი უნეტარესი!..
`ღმერთო, სამშობლო მიმყოფე მშვიდობითა და ზავითა~, _
ჩურჩული მისი მიდამოს ესმოდა გრგვინვასავითა...
ვთქვი, თუ, გაგრძელდეს ნეტავი, რა ნეტარებაც მეღირსა,
არ მეპატია სიხარბე და კიდეც გამომეღვიძა!..
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:27 | Сообщение # 7
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
ოდა ქართულისა

ვარ ამ ფიქრით გართული,
ფიქრია თუ ღაღადისი:
ყველაფერი ქართული! –
საქარველოს საკადრისი!
წლობით შორეთს დანთქმული
თითქოს მიხმობს ტაოს სული...
გამტანობა – ქართული!
ანუ – ვეფხისტყაოსნური!..
ყდაზე ბულბულდასმული,
ჟამთა სვლას რომ ედავება–
მშვენიერი, ქართული,
წმინდა წიგნი – დედაენა!..
გულისთქმაში ჩართული
წყაროა თუ ფშაველური;
მთები, მთებიც ქართული,
ანუ – ვაჟაფშაველური!..
ოდოია, ნადური,
მართალი და ძველებური!
ცა-ფირუზიც – ქართული!
ანუ – მაღალწერეთლური!..
ზარის რეკვა გაბმული,
ქაშვეთური, სიონური...
მთვარე? – მთვარეც ქართული,
ანუ – გალაკტიონური!..
საზი – არა! ფანდური!
ზურნის ჭიჭყინს ნუ კადრულობ!
ყველაფერი – ქართული!
არაფერი – უქართულო!..
არა თავის კანტური,
ლიქნა გადაშენებული!
კვლავ – ძლევა¡ ქართული!
ანუ – აღმაშენებლური!..
სხვა დანარჩენს – არული!
გვეყო მანჭვა პირფერული!
მხოლოდ – იდეალური
ფესვი, ფესვი იბერული!..
ოშკია თუ ბანაა,
კახია თუ ჰერეთია, –
ჩვენი ანაბანაა,
ჩვენი სასურველეთია!
მისი სულიც გამწარდეს,
ყასაბთანაც ვაიგივოთ, –
ვინც ქართლს, როგორც სამწვადე,
ამოჰკვეთა საინგილო!...
და მიუძღვნა ფეშქეშად
იქვე, სამაჰმადიანოს.
მაგნაირი ქვეშქვეშა
შვილი ღმერთმა ატიალოს!..
ახლა ნატვრით ვათენებ,
ან რა პირით გავჩუმდები?–
დაუბრუნდეს ქართველებს
წართმეული `საჩუქრები!..”
დაბლა – შხამი გართხმული,
მაღლა კიდევ – ყარყაშია...
რასაც ჰქვია ქართული,
სიძულვილის ალყაშია!..
ბილწი ხელი ფათურობს
და თავს იჩენს გამგელება;
კარგი რომ ხარ, ქართულო,
მტერიც მიტომ არ გელევა!..
უნდა ვიყოთ თვალფხიზლად,
როგორც ძველი მეთოფური;
სათნოება დავიცვათ
პირმზე თამარდედოფლური!..
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:27 | Сообщение # 8
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
სასწაულის მოლოდინში
დუმდა ცა და ზღვა და გზა და
დუმდა ტყე და ღრე და რუ და
დუმდა მთა და მთვარის ბრა და
დუმდა ღრუ და ბუდე, ბუ და
ყოველგვარი ბურდო-ბურდა...
სასწაულის მოლოდინში
ღამე გადა-უდა-ბურდა..

სასწაული დილით მოხდა:
ქვეყანაზე მზე აღმოხდა..
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:30 | Сообщение # 9
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
წადი, მარტინოვ! პოეტები ცუდად ისვრიან -
მათი სამიზნე კალამი და მხოლოდ ლექსია...
 
nukriaДата: Сб, 15.09.2012, 13:32 | Сообщение # 10
Генералиссимус
Группа: Администраторы
Сообщений: 16209
Награды: 1  +
Репутация: 0  ±
Статус: Offline
მე მახსოვს ლურჯი ტბის ელეგია
შენს ღრმა თვალებში გადაწერილი.
არ ჰგავდი ტოლებს, ჩიტირეკიებს,
იყავი წყნდარი და დარცხვენილი.

და ეხებოდა ღამის სიჩუმე
შენს რბილ წამწამებს, შენს ლამაზ კისერს,
როცა პირველად შენს წინ ვიცრუე,
მიყვარხარ-მეთქი, ისევ და ისევ.

მერე - გაფრინდნენ გაზაფხულები...
ახლა- ვნანობ და ნაღველი მიპყრობს,
თურმე საკუთარ თავს ვატყუებდი,
თურმე ნამდვილად მიყვარდი იმ დროს ...
 
Форум » ლიტერატურა » ლექსები facebook -დან » ოთარ შალამბერიძე
Страница 1 из 512345»
Поиск:


| Copyright MyCorp © 2017 | |